Er zijn verschillende vormen van duurzame energie, verbonden met de agrarische sector: wind, zon, geothermie en biomassa.
Om de productie van duurzame energie mogelijk te maken, is er de SDE-regeling (stimulering duurzame energie) van de overheid. Binnen de SDE-regeling wordt per kWh opgewekte stroom, per GJ warmte of per m3 groen gas de onrendabele top gesubsidieerd. Bij windenergie worden tegenwoordig vrijwel uitsluitend grootschalige projecten tot wel 20 turbines in lijnopstelling geplaatst. Voor windenergie kent Nederland een doelstelling van 4.000 MW voor 2014, een verdubbeling van de bestaande capaciteit.
Zonnepanelen kunnen sinds de SDE+ financieel interessant zijn als enkel voor eigen gebruik stroom wordt opgewekt. De terugverdientijd varieert sterk en is afhankelijk van fiscale capaciteit, ligging van het dak, investeringsniveau en het stroomtarief van de ondernemer.
Bij biomassa betreft het meestal de productie van biogas door middel van vergisting. In Nederland staan ruim 90 van de 140 vergisters op agrarische bedrijven, zij wekken groene stroom of groen gas op met het biogas uit mest en/of co-producten. Geothermie krijgt vanaf 2012 een extra steun in de rug doordat deze techniek ook in de SDE 2012 is opgenomen.
Op basis van definitieve jaarcijfers (2010) en productiegegevens van ruim 30 vergisters hebben we een benchmark vergisting opgesteld. Gemiddeld hebben deze vergisters een opgesteld vermogen van ca. 1,5 MWe variërend van 0,4 – 4,5 MWe. De meeste zijn co-vergisters met minimaal 50% mest.
Appels met appels vergelijken is een hele uitdaging in de biogassector. Behalve dat ondernemers willen inspelen op maatschappelijke ontwikkelingen, hebben ze allemaal één belangrijk doel: een hoger rendement van de onderneming realiseren door een rendabele investering in een vergister.
Uit deze gegevens en op basis van onze praktijkervaring op het gebied van vergisting zijn de belangrijkste kengetallen en succes- en faalfactoren in beeld gebracht.