Beleggingsnieuws

De staart zwaait met de hond

Normaal leidt onrust in de markten tot meer volatiliteit, met als gevolg hogere optiepremies. Nu hebben de verkopers van optiepremies juist gezorgd voor meer volatiliteit en daarmee onrust op de financiële markten. In slaap gesust door de lage volatiliteit en geholpen door de zoektocht naar rendement stegen speculatieve posities sterk, maar een week terug kregen speculanten het lid op de neus. Voordat iedereen gaat wijzen met vingertje, het volatiliteitsprobleem zit dieper. In de VS wordt zelfs al gesproken over ‘Vol-pocalypse’. Volatiliteit geldt in de financiële wereld als risicomaatstaf, maar strikt genomen is dat niet juist. Het gaat er om hoe mensen reageren op volatiliteit. Wie schrikt van volatiliteit en daardoor gaat verkopen realiseert het echte financiële risico, namelijk permanent verlies van vermogen. Helaas maakt regelgeving en riskmanagement volop gebruik van volatiliteitsmaatstaven om risico te meten. Dat betekent dat de gestegen volatiliteit zorgt voor het afbouwen van posities. Een groot deel van de aandelenhandel bestaat tegenwoordig uit high-frequency-traders, waarbij riskmanagers de risicolimieten (lees volatiliteit) bewaken. Gevolg is minder liquiditeit tijdens grote onrust. Maar ook pensioenfondsen zijn door de focus op volatiliteit steeds procyclischer gaan beleggen. De toegenomen consensus over volatiliteit als risicomaatstaf betekent collectief dat onrust meer dan voorheen een systeemrisico is geworden. Dan is het middel erger dan de kwaal en zwaait de staart met de hond.

Utrecht, 12-02-2018

Terug naar Beleggingsnieuws