Geruchten rondom “dood” waardefactor overdreven

De lange periode waarin waarde-aandelen nu zijn achtergebleven bij groeiaandelen betekent niet dat waardebeleggen niet meer werkt. Dat waardeaandelen over een lange periode sterk kunnen achterblijven, is niet ongewoon.

Geruchten rondom “dood” waardefactor overdreven

We hebben dit in het verleden vaker gezien, bijvoorbeeld gedurende de TMT zeepbel. Wat dit keer anders is, is de lengte van de periode van underperformance. Waardeaandelen blijven sinds de Grote Financiële Crisis sterk achter bij groeiaandelen, nu dus bijna 12 jaar. Een van de oorzaken ligt bij het feit dat we sindsdien te maken hebben met een omgeving met alsmaar dalende rentes en uitdagende politieke en economische omstandigheden. In deze omgeving zijn hoge (maar onzekere) kasstromen die verder in de toekomst liggen aantrekkelijk. Ook wordt gewezen op de vele technologische disrupties die bevorderlijk zijn voor groeiaandelen. Is het nu dan echt anders en moeten we de factorwaarde dood verklaren? Waarde-aandelen hebben hun toegevoegde waarde bewezen gedurende meerdere industriële revoluties en meerdere economische cycli in tal van markten. Een factor moet aan een aantal eisen voldoen, wil het als factor worden omarmd. Persistentie is er daar één van. Als het bestaan van de waardepremie in beleggersgedrag en/of het bestaan van meerdere systematische risico’s verankerd ligt, dan hebben we geen reden om te twijfelen aan de waardepremie. Eén van de nadelen van single-factor beleggen is de periode en mate van underperforrmance die kan optreden. De lengte van underperformance wordt nu dus getest. Maar zolang de basis voor de waardepremie blijft bestaan, zal de waardefactor op de lange termijn zijn vruchten blijven afwerken.

Terug naar Beleggingsnieuws