Publicatiedatum: 6 april 2020




De enorme uitgavenprogramma’s van de overheden laten onverlet dat sterke landen een hoge kredietrating houden en zwakkere hun rating aangetast zien. Bijvoorbeeld: met de begrotingsstimulans van 4% van het bruto binnenlands product (bbp) en maar liefst EUR 600 miljard aan staatsgaranties zal de staatsschuld in Duitsland beperkt blijven tot 70% van het bbp. Daardoor zal de AAA-obligatierating niet gauw in gevaar komen.



De situatie is een stuk lastiger voor de landen in de Europese periferie. Met name Italië is zwaar getroffen door de coronacrisis. Het begrotingstekort loopt dit jaar op tot 7% van het bbp en de staatsschuld kan wel oplopen in de richting van 150%. Dat zijn geen opbeurende cijfers, vooral omdat de Italiaanse economie zo slecht in staat bleek om groei te bewerkstelligen sinds de vorige financiële crisis.



Toch is het niet waarschijnlijk dat Italië zijn investment grade status verliest. Het land heeft een aantal fundamentele pluspunten. De gemiddelde looptijd van de staatsschuld is met 7,3 jaar hoog. Dit beperkt de herfinancieringsdruk en het betekent dat Italië nog lange tijd van lage rentes kan blijven profiteren. De private schuld is in Italië niet bijzonder hoog, waardoor de Italiaanse samenleving de last van de staatsschuld wel kan dragen. Italië heeft bovendien een overschot op de lopende rekening en is dus niet aangewezen op externe financiering.



Toch zal de markt pas vol vertrouwen krijgen in de Italiaanse staatsschuld als het ervan overtuigd is dat Italië in deze crisis uiteindelijk steun krijgt van de rest van Europa als de kosten zeer hoog oplopen. Helaas blijkt het schisma tussen Noord- en Zuid-Europa nog te groot om te worden overbrugd door de pandemie, waardoor Italië onnodig hoge rente betaalt op de staatsschuld.

Het schisma tussen Noord en Zuid

Terug naar Beleggingsnieuws