Beleggers moeten rekening houden met periodes waarin factorbeleggen achter blijft bij het marktgemiddelde. De mate waarin dit gebeurt, is afhankelijk van de verschillende factorbenaderingen.

Meerdere benaderingen van multifactor

Meerder benaderingen van multifactor Wie de factorpremies (verschil in rendement met dat van de markt) op de lange termijn wil oogsten, moet periodes van underperformance accepteren. In markten die vooral gedreven worden door groeiaandelen, doen factorstrategieën het over het algemeen minder. Dit komt onder meer door de exposure naar waarde-aandelen, die dan achterblijven.

De mate waarin er sprake is van underperformance hangt af van de specifieke factorstrategie. Er zijn namelijk verschillende factorbenaderingen. Een zogenaamde ‘som der delen’- benadering combineert individuele factorportefeuilles die samengesteld worden door aandelen te scoren op slechts één factor. Hierdoor blijft in het geval dat groeiaandelen de markt outperformen de mate van underformance relatief beperkt. Groeiaandelen kunnen een goed momentum hebben en goed scoren op kwaliteit, en op die manier alsnog in de portefeuille worden opgenomen. Dit ongeacht hoe ze scoren op andere factoren, zoals waarde.

Bij een multifactorbenadering waarbij individuele aandelen worden gescoord op meerdere factoren tegelijk, komt een iets andere portefeuille tot stand. Aandelen die goed scoren op meerdere factoren, krijgen een groter gewicht. Deze benadering neemt daardoor meer waarde-aandelen op dan een ‘som der delen’ -benadering, en is hiermee extra gevoelig voor wanneer value-aandelen uit de gratie raken. Wanneer de markt ten gunste van waarde-aandelen draait, wordt dit weer meer dan goed gemaakt. Op de lange termijn blijft hierdoor een premie over. Welke benadering ook gehanteerd wordt, factorbeleggen gaat samen met periodes van underperformance en onderzoek laat zien dat beleggers op de lange termijn compensatie krijgen voor dit risico.

Terug naar Beleggingsnieuws