Week 1, Conditie

Mijn buurmannen zijn aan het sporten in de voortuin. Veel mensen lijken zich door Covid-19 zorgen te maken over hun fysieke gesteldheid. Logisch ook. Maar hoe is het eigenlijk met onze creatieve conditie? Hoe houd je die op peil? Kan kunst ons voorbereiden op een situatie als de huidige? En zo ja hoe dan? Een goed schilderij doet op het eerste gezicht weinig met je longinhoud. We gaan op expeditie met het vermoeden dat kunst ons weerbaar maakt, juist nu we als maatschappij worden geconfronteerd met enorme uitdagingen, met verlies, met verdriet. Een vermoeden is geen zekerheid. Gelukkig staan we pas aan het begin van deze expeditie en hoeven we nog niet direct een antwoord te formuleren. Eerst maar eens de rugzak inpakken. Wat heb je nodig als je op expeditie gaat door een kunstcollectie? En wat heb je specifiek nodig voor de collectie van de Rabobank? Als eerste pak ik mijn verlangen in om te weten of kunst ons kan voorbereiden op een periode van radicale verandering. Biedt zij troost, inzicht en het gereedschap om vanuit jezelf en de werkelijkheid opnieuw te definiëren? Ten tweede neem ik nieuwsgierigheid mee, nieuwsgierigheid naar de andere leden in het reisgezelschap. Godelieve Spaas die altijd een rotsvast vertrouwen tentoonspreidt in het belang van kunst, juist ook binnen het bedrijfsleven. Verily Klaassen die de collectie als geen ander kent en altijd op zoek lijkt naar relevantie, naar een kunst die middenin het leven staat. Naar Isil Vos, die ik ooit een prachtig optreden heb zien geven maar die ik verder nog niet zo goed ken. En nieuwsgierigheid naar de kunstvormen die we onderweg zullen tegenkomen. En als laatste neem ik ruimte mee om wat we vinden een plek te geven in de toekomst die waarschijnlijk, en daar hoop ik op, niet dezelfde zal zijn.


arne-hendriks