Week 2, Tot zover.

Ik kijk veel uit het raam. Niet alleen nu we thuis moeten blijven maar sowieso. Meestal kijk ik uit het keukenraam naar de groen-wordende tuin maar nu kijk ik uit mijn slaapkamerraam. Ik kijk naar de blauwe lucht, gekaderd door het witte frame van het kozijn en denk aan een schilderij van JCJ Vanderheyden. Het is niet veel. Een strook wit, een lichtblauw vlak. Je gaat er zo aan voorbij. Maar nu dus niet. Het was me eerlijk gezegd niet eerder opgevallen hoe genereus zijn schilderijen zijn. Hier alsjeblieft, een lichtblauwe ruimte om in te staren, weg te dromen, vol te mijmeren. Gek dat je je zo kunt laven aan een beetje verf op doek. Meestal lukt me dat niet, zit ik met mijn eigen ding in mijn hoofd en moet ik door. Even geen tijd. Maar nu dus wel. Even heb ik wel de ruimte om in zijn ruimte te kijken. Wat een bijzonder gevoel om zo de ruimte van een ander te mogen binnen vallen. Opeens kan ik ook verdrietig zijn dat hij, JCJ, al een tijd geleden is overleden. Hij heeft ruimte gemaakt. Ruimte door zich terug te trekken uit zijn schilderijen en uit het leven. Volgens het kabbalistische concept tsimtsum trok ook God zich uit een stukje van zijn eigen alomvattendheid terug om een ruimte te scheppen waarin de mens kon ontstaan. Krimp als creatieve daad. Tijdens een eerdere expeditie, naar Tokio, nam ik een witte stip mee. Gewoon een wit stuk keukenzeil van de Carpetright waar ik een rondje uit had geknipt met een diameter van 4 meter. Ik liep er ermee door de stad en wanneer ik voelde dat ik daar niet thuishoorde legde ik de stip neer en maakte er een foto van. Zo claimde ik een eigen lege ruimte in een volle ruimte, en tijd om te kijken naar wat zich aandiende. Ik dwong Tokio zich uit zijn alomvattendheid terug te trekken en plek voor me te maken. Nu schaam ik me voor mijn opdringerigheid. Er is een verschil tussen ruimte nemen en ruimte krijgen. Wat gaan we doen als dit straks voorbij lijkt? Buiten vliegt een zeemeeuw door het blauw.


skyline-arne-hendriks-new

JCJ Vanderheyden
Round Skyline, 1993
Ei-tempera op doek
150 x 220 cm

 


tokyo-arne-hendriks-new

Tokyo Tsimtsum, 2012, Foto Sabine Lubbe Bakker