'Het bleek onverwacht leuk om mijn nalatenschap te regelen'

Goede doelen steunen, dat doet Lisette al haar hele leven. Van vaste donaties tot extra bijdragen bij rampen. ‘Ik heb heel erg geboft met waar mijn wieg stond’, vertelt ze. ‘Ik vind het schrijnend dat zoveel andere mensen het veel slechter treffen en weinig kansen krijgen. Dat is oneerlijk. Ik zie het als mijn verantwoordelijkheid om hen te helpen.’

Door de jaren heen kwamen er telkens meer goede doelen bij. ‘Die kerstboom werd steeds groter. Het ging me een beetje duizelen. Ik dacht: ik kan niet de hele wereld op mijn schouders nemen.’ Voor haar nalatenschap zocht ze daarom meer focus. ‘Ik wilde het niet te veel opsplitsen.’

‘Mijn nalatenschap heb ik altijd een beetje voor me uitgeschoven’, zegt Lisette. ‘Toen enkele jaren geleden mijn moeder overleed en ik zelf met pensioen ging, ben ik er meer over gaan nadenken.’ Ze heeft geen partner of kinderen en wilde niet dat haar vermogen zou gaan naar verre familieleden. Liever naar organisaties die bijdragen aan een betere wereld. Haar Private Banker bracht Lisette daarom in contact met Rabobank Filantropie Advies.

‘Eerst bespraken we de fiscale en juridische kant van schenken en nalaten’, vertelt Filantropie Adviseur Mathilde Stuyling de Lange. ‘Bijvoorbeeld hoe je goede doelen in je testament opneemt. Wie benoem je tot erfgenaam en wat laat je via een legaat na? Wie voert je testament uit? Uitleg over die mogelijkheden neemt zorgen weg. Daarna gingen we dieper in op wat Lisette met haar vermogen wil bereiken. Daar bleek zij al goed over te hebben nagedacht.’

In het gesprek droeg Lisette twee inhoudelijke richtingen aan. ‘Natuurbehoud is voor mij een belangrijk onderwerp. Zelf breng ik graag veel tijd door in de natuur, en ik gun iedereen een wereld waarin er meer is dan beton en machines.’ De andere richting was dat Lisette graag kansen biedt aan mensen die buiten hun schuld in heel moeilijke omstandigheden leven.

Vooral structurele verbetering spreekt haar aan. ‘Ik doneer regelmatig voor noodhulp als er iets ergs is gebeurd. Maar ik help liever om de basis te verbeteren. Ik denk dat je dan moet beginnen bij kinderen. Als je hen leert houden van de natuur, nemen ze dat mee als ze opgroeien. En als kinderen meer kansen krijgen voor een betere toekomst, werkt dat in de rest van hun leven door.’

Mathilde besprak de thema’s vanuit verschillende invalshoeken en stelde gerichte vragen om Lisettes wensen verder te verhelderen. Voor beide richtingen zocht ze vijf goede doelen uit en legde die voor aan Lisette, elk met een beknopte beschrijving. Lisette: ‘Eerst dacht ik: is dit wel genoeg om een keuze te maken? Maar toen ik de voorstellen doornam, sprongen er meteen een paar organisaties uit.’ Naast Natuurmonumenten, dat ze al steunde, koos Lisette voor IVN Natuureducatie en voor Kinderfonds MAMAS. Beide waren nieuw voor haar.

‘Onze voorstellen moeten goed aansluiten op iemands wensen, maar tegelijk moet er ook echt iets te kiezen zijn’, legt Mathilde uit. ‘Bijvoorbeeld doordat de werkwijze van fondsen heel anders is. Ook moet de omvang van de gift in verhouding staan tot wat een organisatie aankan.’

Via Rabobank ging Lisette op bezoek bij Kinderfonds MAMAS om kennis te maken. Lisette: ‘Het voelde meteen goed. Dit fonds helpt kansarme kinderen in Zuid-Afrika en laat de lokale mama’s bepalen wat er met het geld gebeurt. Dat was doorslaggevend voor mij, want deze vrouwen weten het best wat er nodig is en hoe het daar werkt. Dat kun je niet op afstand bepalen.’

Gaandeweg besloot Lisette de drie gekozen organisaties ook tijdens haar leven te steunen. Ze draagt bij met jaarlijkse bedragen en steunt ook een project van Kinderfonds MAMAS. Door de contacten met de organisaties, groeide ook Lisettes betrokkenheid. ‘Toen ik een mama uit Zuid-Afrika hoorde vertellen over de moestuinen en speelplaatsen, ging het veel meer leven. Je ziet dan wat je bijdrage mogelijk maakt. Dat werkt voor mij beter dan een jaarverslag lezen. Ook heb ik hierdoor een nog beter gevoel over de organisaties die ik steun.’

Lisettes testament is intussen geregeld. Het traject om de juiste keuzes te maken bracht haar nieuwe contacten en inzichten, net als plezier én rust. ‘Ik heb fijne mensen ontmoet en een hoop nieuwe dingen geleerd. Het was onverwacht leuk om dit hele traject te doorlopen.’ Haar keuzes geven haar nu rust. ‘Ik weet dat ik alles goed geregeld heb en mijn geld op de juiste plek terechtkomt. Daar hoef ik verder niet meer over na te denken.’

Mathilde herkent die omslag. ‘Sommige mensen stellen het gesprek over nalaten uit omdat ze het associëren met doodgaan of allerlei regelwerk. Maar het gaat ook over wat je belangrijk vindt in het leven. Die keuzes maken kan veel moois brengen, en ook iets worden waarover je met plezier praat.’