Second opinion

André Rouvoet

André Rouvoet

Het zal weinigen ontgaan zijn: de nieuwe definitie van gezondheid van Machteld Huber vindt steeds meer bijval. Bij gezondheid gaat het niet alleen om de afwezigheid van of het genezen van ziekte, maar om (het bevorderen van) positieve gezondheid, om zorg en welzijn, regie en aanpassingsvermogen, 'welbevinden'. In deze benadering is samenwerking over de schotten en domeinen heen vanzelfsprekend.

Tegelijkertijd constateer ik dat we er in de dagelijkse praktijk nog maar mondjesmaat invulling aan geven. Zeker: ik zie goede voorbeelden van samenwerking, waarbij partijen zich niet op voorhand laten afschrikken door regels, wettelijke regimes en financieringsstromen. Ook in deze Zorgscoop komen we er enkele van tegen. Maar al te vaak blijken de bestaande regelsystemen toch ook een belemmering, of ten minste een rem op vernieuwende vormen van samenwerking. En dan zijn lef en leiderschap nodig om toch die weg in te slaan en eventuele hindernissen te nemen.

Zeer herkenbaar is dat iedere speler zijn eigen taal spreekt en 'nieuwe partners' daardoor vaak slecht verstaat. Neem bijvoorbeeld de zorgverzekeraars en de gemeenten, die sinds de transities vanuit de Awbz meer dan ooit tevoren met elkaar te maken hebben, maar vanuit heel verschillend perspectief naar de zorgvrager kijken: doelmatigheid versus rechtmatigheid, een voorziening versus een aanspraak. Waar een gemeente kijkt of er mogelijkheden in het netwerk van de zorgvrager zijn, vergoedt de zorgverzekeraar bij verwijzing naar de specialist in principe gewoon de behandeling: daar heeft de premiebetaler immers gewoon recht op!

Samenwerking betekent dan: rekening houdend met onderscheiden verantwoordelijkheden samen zorgen dat de zorgvrager krijgt wat hij nodig heeft, zonder dat hij hinder ondervindt van schotten, domeinen of financieringsstromen.

En soms moet je gewoon samen de grenzen van je mogelijkheden durven aftasten. Zodat domeingrenzen geen schotten zijn, maar raakvlakken worden. En mensen niet tussen de systemen beklemd raken. Dat vraagt om lef en leiderschap, af en toe om wat 'scharrelruimte' én: om een toezicht dat niet de regels en systemen dient, maar de dienstbaarheid aan de – gezamenlijke – cliënt!

Contact

Rabobank