MiFID II

Gewijzigde dienstverlening derivaten

Markets in Financial Instruments Directive (MiFID) is een Europese beleggingsrichtlijn. Deze richtlijn is sinds november 2007 in de Europese Unie van kracht en vormt de basis van de EU-regelgeving voor financiële markten. De richtlijn moet de concurrentiekracht van de financiële markten in de EU verbeteren.

Waarom een nieuwe richtlijn?

De MiFID-richtlijn heeft in de afgelopen jaren sterk bijgedragen aan meer concurrentie en betere integratie van de financiële markten. Naar aanleiding van de kredietcrisis werd duidelijk dat de richtlijn tekortkomingen bevat. De Europese Commissie wil met een herziene richtlijn het toezicht vergroten en de markttransparantie verbeteren.

MiFID II

De opvolger van MiFID bestaat uit twee onderdelen, namelijk MiFID II en MiFIR. Zij worden samen aangeduid met MiFID II. De nieuwe wetgeving gaat in per 3 januari 2018. Dit betekent dat er voor alle landen een uniforme set aan regels komt en dat er tegelijkertijd verschillen in nationale markten mogen zijn.

De wetgeving moet in samenhang worden gezien met andere regelgeving, zoals EMIR (European Market Infrastructure Regulation) voor de derivatenhandel en MAD/MAR (Market Abuse Regulation en Market Abuse Directive). Beiden zijn gericht op tegengaan van machtsmisbruik.

Belangrijkste wijzigingen

De belangrijkste wijzigingen in MiFID II zijn:

  1. Volledige transparantie
    Onder MiFID II gelden transparantievereisten ook voor producten die op andere financiële markten worden verhandeld, zoals obligaties, derivaten, emissierechten en zogenaamde structured finance-producten. Onder MiFID I waren transparantievereisten alleen van toepassing op aandelen. Verder moeten beleggingsfirma’s, in geval van een order, voor- en achteraf de juiste gegevens publiceren. Op deze manier beschikken alle marktpartijen over de juiste en dezelfde informatie.
  2. Beleggers bescherming
    Onder MiFID II zijn strengere regels geformuleerd met betrekking tot belangenconflicten, de beoordeling of een product of dienst geschikt is voor een klant, kosten, tarieven en productbeleid. Deze regels zijn gemaakt om beleggers beter te beschermen.
  3. Best execution en afhandeling van orders
    Onder MiFID II moeten beleggingsfirma’s voldoende maatregelen nemen om een zo goed mogelijk resultaat te behalen voor de klant. Daarom moeten zij een orderuitvoeringsbeleid hebben en elk kwartaal basisinformatie verstrekken over de best execution.

Lees het orderuitvoeringsbeleid

Heeft dit gevolgen voor u?

MiFID II heeft gevolgen voor klanten die wonen (of gevestigd zijn) in de Europese Economische Ruimte (EER) en beleggingsproducten en -diensten ontvangen die binnen het bereik van MiFID vallen. Alle rechtspersonen die MiFID-producten of diensten afnemen moeten vanaf 3 januari 2018 een  Legal Entity Identifier (LEI) hebben om te kunnen voldoen aan de rapportageverplichtingen onder MiFID II.

Kostenoverzicht

Een belangrijke overweging bij het afsluiten van derivaten transacties (o.a. rente-, valuta-, en commodity-derivaten) zijn de hieraan gerelateerde kosten. Voor de samenstelling van deze kosten bij de Rabobank verwijzen wij u graag naar bijgaand overzicht.

Kostenoverzicht vooraf

Wat is MiFID II?

MiFID II is de herziene Markets in Financial Instruments Directive II. MiFID II bestaat uit een richtlijn met regels voor beleggingsondernemingen, handelsplatformen, datarapporteringsdiensten. De richtlijn zorgt voor meer bescherming voor (Europese) beleggers.

Wat is MiFIR?

MiFIR is de Markets in Financial Instruments Regulation. MiFIR bestaat uit een verordening en een set algemene regels voor Europese financiële markten. De verordening zorgt voor het vergroten van transparantie en concurrentie en het (centraal) verhandelen van aandelen en derivaten.

Wat is een Legal Entity Identifier?

Een Legal Entity Identifier (LEI) is een uniek nummer waarmee partijen, die betrokken zijn bij wereldwijde transacties, kunnen worden gevolgd door toezichthouders. Dit was al verplicht onder EMIR voor de derivatenhandel.

EMIR had echter alleen betrekking op ‘over-the-counter’ (OTC) derivaten die tussen twee partijen direct worden verhandeld, zonder tussenkomst van een beurs. MiFID II is een uitbreiding van de LEI-vereiste voor andere producten dan OTC-derivaten, waaronder effecten en gestructureerde deposito's.