Om een topteam te bouwen, heb je vooral moed nodig

Zowel in topsport als in het bedrijfsleven draait succes om vertrouwen, teamwork en de moed om lastige beslissingen te nemen. In een openhartig gesprek delen Richard Plugge, CEO van Team Visma | Lease a Bike, en Sybelle Gielisse, directeur Rabobank Private Banking hun visie. Over het verschil tussen goed presteren en écht winnen.

Een grote ronde winnen: trots, spanning en ontlading

Richard, jullie hebben net met Jonas Vingegaard de Giro d’Italia gewonnen. Wat voel je wanneer je als team zo’n groot doel bereikt?

Richard: ‘Ik ben vooral supertrots dat het ons opnieuw is gelukt een grote ronde te winnen. Dat zijn de iconische momenten van een seizoen. Je werkt er met een grote groep mensen maandenlang naartoe en het is dan fantastisch als je dat doel bereikt.

Natuurlijk zagen we deze overwinning al een paar dagen aankomen, omdat Jonas een mooie voorsprong had opgebouwd. Dat is anders dan bijvoorbeeld met Wout van Aert in Parijs-Roubaix eerder dit jaar. Daar weet je letterlijk tot twee seconden voor de streep niet of hij wint. Dan is de ontlading veel groter. Bij Jonas was ik niet minder blij, maar de spanning zat vooral in wat er nog mis kon gaan. Van een valpartij tot materiaalpech.’

Sybelle, ken jij zulke finishmomenten binnen Private Banking?

Sybelle: ‘Een Giro of een Tour is één afgebakende wedstrijd. Dat kennen wij niet. Private Banking en de manier waarop wij vermogende klanten bedienen is eerder een marathon zonder finishlijn. Je moet het vertrouwen van de klant winnen en blijven vasthouden door steeds opnieuw te leveren.

Toch herken ook ik het gevoel van een overwinning. Bijvoorbeeld als een grote prospect na een lang traject voor ons kiest. Dan voel ik de trots op het team en dankbaarheid voor het vertrouwen van de klant. Als je met een team een strategie neerzet en je ziet dat die werkt, dan is dat ook een mooi moment. Je kunt mooie strategieën en plannen maken, maar nog mooier is het als ze ook echt werken en aansluiten bij de behoeften van onze klanten.’

De kracht van een plan

Succes is dus vaak het resultaat van een plan. Zijn er ook wel eens momenten waarop je van koers moet wijzigen?

Richard: ‘Degene die het meest flexibel is, rules the world. Een goed plan maakt flexibiliteit juist makkelijker. Jonas was vooraf onze enige kanshebber voor de Giro. Als hij uitvalt, moet je schakelen. Dan ga je misschien voor etappezeges of schuif je iemand anders naar voren.
Maar wat mij opvalt sinds we planmatig werken, is dat we in veruit de meeste gevallen ons plan gewoon kunnen uitvoeren. Omdat iedereen erin gelooft. Dat zal bij jou niet anders zijn, Sybelle?’

Sybelle: ‘Dat herken ik inderdaad. De wereld verandert continu. Denk aan geopolitieke spanningen, of schommelende markten. Dan moet je bepalen: is dit ruis of een echt signaal? Bij beurskoersen is het vaak ruis. Natuurlijk beïnvloedt dat het gedrag van klanten, maar meestal normaliseert de situatie weer. Op zulke momenten verandert niet het plan, maar wel je communicatie. Je moet meteen schakelen en je communicatie intensiveren om de klant mee te nemen door de wereld te duiden en de ruis van de signalen te onderscheiden.

Kortom, je komt in actie, maar het onderliggende plan blijft onveranderd. Ook dat van onze klanten. Voor hen maken we financiële planningen op maat. Juist in onrustige tijden is het dan belangrijk vast te houden aan de langetermijnkoers die je samen hebt uitgestippeld.’

Richard: ‘Bij ons raken niet zozeer de renners in paniek, maar soms wel de sponsors. Als wij een tijdje niet winnen, verschijnen er al snel verhalen dat het einde van de ploeg nabij is. Daarom communiceren wij net als Sybelle proactief. Met onze grote sponsors heb ik regelmatig contact. Soms is het maar een klein appje: gisteren ging dit niet goed, maar dit is de context. Nog voordat ik de vraag krijg, geef ik al uitleg. Dat is een kleine moeite, maar het helpt enorm.’

Samen bouwen, samen winnen

Succes is zelden individueel. Wat vraagt het om een omgeving te bouwen waarin anderen optimaal kunnen presteren?

Richard: ‘Het begint met een duidelijke identiteit en cultuur. Mensen willen ergens bij horen. Tegelijk willen ze autonomie. Daarom leg ik verantwoordelijkheden zo laag mogelijk in de organisatie. Als teamleden ruimte krijgen op een niveau dat bij hen past, halen ze meer uit zichzelf. Ik geloof dat mensen beter presteren wanneer ze eigenaarschap voelen. Niet omdat iemand precies voorschrijft wat ze moeten doen, maar omdat ze zelf verantwoordelijkheid ervaren binnen een gezamenlijk plan.

Het zijn bij ons alleen de renners die juichend over de finish komen, maar dat moet je sámen vieren. Na een grote overwinning brengen we dan ook iedereen samen: van mecaniciens tot artsen. Iedereen heeft op een eigen manier bijgedragen.’

Sybelle: ‘Daar sluit ik me helemaal bij aan. Cultuur is key, maar cultuur gaat pas leven als je er ook naar gedraagt. Kaders zijn wel randvoorwaardelijk binnen onze organisatie; je wilt dat iemand in Groningen dezelfde klantervaring krijgt als in Maastricht. Tegelijkertijd moet een Private Banker ook de vrijheid hebben om dat op een persoonlijke en authentieke manier in te vullen. En net zoals bij Visma werken wij altijd in een team van specialisten die allemaal even belangrijk zijn voor die ene klantervaring.’

De moed om te confronteren

Wanneer moet je als leider naar voren stappen?

Sybelle: ‘Als leider moet je weten wanneer je naar voren stapt en hoe je dat doet. Als iets niet loopt, als bijsturing echt nodig is, dan moet je bereid zijn om de schuring niet uit de weg te gaan ten behoeve van de ambities. Je kunt een sterke cultuur en goede plannen hebben, maar uiteindelijk draait het om de vraag of je moeilijke gesprekken durft te voeren. Durf je de vis op tafel te leggen? Dat vinden veel mensen spannend. Misschien is dat in topsport anders, omdat je daar toch over grenzen heen moet. Maar als je een topteam wilt bouwen, heb je naast autonomie en structuur ook moed nodig. Hoe is dat bij jou, Richard?’

Richard: ‘Als alles goed gaat, is leiderschap inderdaad makkelijk. Maar soms moet je iets lastigs durven aankaarten. Ik ben in oktober naar een renner gegaan om een gesprek te voeren dat eigenlijk niemand durfde. Toen zei ik precies in de woorden van Sybelle: er ligt een vis onder tafel. En je weet wat er gebeurt als je die te lang laat liggen. Dan gaat hij stinken. Dus laten we hem fileren en daarna eventueel weggooien.

Vaak helpt het om duidelijk te maken dat het niet gaat over de persoon, maar over het onderwerp. Over de bal, niet over de man of vrouw. Zodra mensen dat begrijpen, worden moeilijke gesprekken veel constructiever.’

Sybelle: ‘Misschien zit daarin wel het verschil tussen goed presteren en winnen, Richard? Veel organisaties hebben hun processen wel op orde. Maar de bereidheid om moeilijke gesprekken te voeren en echt naar de kern te gaan, maakt uiteindelijk het verschil.’

Vooruitkijken vraagt stilstaan

Wat willen jullie meegeven aan mensen die actief bezig zijn met bijvoorbeeld hun bedrijf, vermogen of toekomst?

Richard: ‘In de woorden van Sybelle: ga moeilijke gesprekken niet uit de weg. Als je verder wilt, bespreek dan met anderen én met jezelf waar je goed in bent. En vooral ook waarin niet. Waar heb je hulp bij nodig? Veel mensen proberen alles alleen te doen. Dat hoeft niet. Vraag hulp waar dat nodig is.’

Sybelle: ‘Durf stil te staan bij de echte grote vragen, of dit nu gaat om een organisatie, je bedrijf of je vermogen. Vertraag, sta stil en reflecteer. Heb dat ongemakkelijke gesprek; wat wil je bereiken, wat betekent succes voor jou, wat wil je nalaten. Als je daar tijd voor maakt, kun je daarna loslaten.’

Tot slot: welke mooie overwinningen hopen jullie nog te boeken?

Richard: ‘Voor dit jaar hebben wij een duidelijk richtpunt: de Tour de France van 2026. Ik schat onze kansen hoog in. We hebben een heel goed team en Jonas is in bloedvorm.’

Sybelle: ‘Ook wij hebben een heldere ambitie. We zijn momenteel de tweede Private Bank van Nederland. Het zou prachtig zijn als iedereen ons in 2030 ziet als dé Private Bank voor ondernemend Nederland, die onderscheidend is op kennis, innovatie en toch ook no nonsens blijft.’

Richard: ‘Dan spreken we elkaar in 2030 weer. Dan ben je de grootste Private Bank van Nederland.’

Sybelle: ‘Afgesproken!’