Even voorstellen: Bastian van de Belt, ledenraadslid

Buiten het werk zoek ik diezelfde energie op een heel andere manier. Ik sport graag, lees veel, luister podcasts en ben vaak op pad met vrienden of familie. Een spontaan plan? Grote kans dat ik erbij ben. Onder vrienden staat één gezamenlijke obsessie inmiddels centraal: het bezoeken van zoveel mogelijk voetbalstadions. De kans is aanwezig dat ik er ondertussen meer heb gezien dan de rest van de ledenraad bij elkaar. Het meest troosteloze stadion? Dat was, in al zijn Britse charme, zonder twijfel dat van Luton Town F.C. in Londen. Het absolute hoogtepunt was een WK-wedstrijd van het Nederlands elftal, vier jaar geleden — zo’n avond waarop sport even groter voelt dan alleen voetbal.

Al draait niet iedere reis om een bal en een tribune. Vraag me tijdens een informele bijeenkomst gerust eens naar de bootexpeditie van Coron naar El Nido op de Filipijnen. Al moet ik eerlijk toegeven: zelfs daar werd uiteindelijk nog gevoetbald, op een onbewoond eiland midden in zee.

Voor mijn werk ben ik veel in de Randstad te vinden, maar thuis is gelukkig gewoon thuis: Meppel. Daar heb ik, mede dankzij een mooie Rabobank-hypotheek, een fijne nieuwbouwwoning kunnen betrekken. Ook op het voetbalveld ben ik dichtbij huis gebleven. In Meppel verdedig ik de kleuren van onze lokale trots Alcides. Tegelijkertijd sta ik met één been in Giethoorn en Steenwijkerland, waar ik samen met vrienden een bijzondere hobby deel: bierbrouwen. Wat begon als experimenten voor eigen gebruik, groeide langzaam uit tot iets groters. Sinds vorig jaar liggen onze bieren niet alleen meer in de koelkast thuis, maar ook op tafels in horeca en retail in de regio. Inmiddels is “Giethoorns Bier” verkrijgbaar op ruim zestig locaties in ons leefgebied. Mocht je ergens een Watermunt Wit of Bloemig Blond tegenkomen: laat je weten hoe 'ie smaakt?

Mijn interesse in de ledenraad ontstond tijdens een gesprek met mijn toenmalige werkgever, die op dat moment al ledenraadslid was. Zij vertelde enthousiast over alles wat de bank, vaak buiten de spotlights om, voor de regio doet. Dat verraste mij eerlijk gezegd. Juist vanuit mijn vak ben ik gewend om goed geïnformeerd te zijn, terwijl ik óók al jarenlang Rabobank-lid was. Maar dit wist ik helemaal niet.

Vanaf dat moment wist ik dat ik daar graag onderdeel van wilde zijn. Niet alleen om mee te denken over de toekomst van onze regio, maar ook om te helpen het verhaal van de coöperatie beter zichtbaar te maken.

Wat mij aanspreekt in het coöperatieve karakter van Rabobank, is dat het bijna een uitzondering is geworden in een wereld die steeds sneller en individualistischer aanvoelt. De ledenraad vormt daarin iets bijzonders: een groep betrokken mensen die midden in de samenleving staat. Mensen die signalen uit de regio oppikken, verhalen horen en die direct terug kunnen brengen naar de bank. Tegelijkertijd nemen zij ook het verhaal van de bank weer mee naar buiten. Zo ontstaat een wisselwerking die een organisatie stevig verankerd houdt in haar omgeving.

Als lid van de commissie Coöperatief Dividend zie ik dat verduurzaming in de regio echt in een stroomversnelling raakt. Vooral in de non-profitsector wordt stevig doorgepakt. Sportverenigingen, buurthuizen en maatschappelijke organisaties investeren volop in isolatie, energiebesparing en het afscheid nemen van gas.

Dat zijn belangrijke stappen voor het milieu, maar uiteindelijk ook voor de toekomstbestendigheid van deze plekken zelf. Een lagere energierekening betekent simpelweg meer financiële rust. En juist dat maakt zulke voorzieningen sterker en minder kwetsbaar op de lange termijn.

Bovenaan mijn persoonlijke ledenraad-to-do-list staat één duidelijke wens: dat de commissie Coöperatief Dividend nog meer aanvragen ontvangt. Hoe groter en diverser het aanbod aan initiatieven, hoe beter we als commissie kunnen afwegen waar we de meeste impact kunnen maken.

Mijn bijdrage is geslaagd wanneer ik heb kunnen helpen bij goede governance, belangen die ik belangrijk vind heb kunnen beschermen én onderweg inspirerende mensen heb leren kennen binnen de ledenraad.

Waar ik mij als ledenraadslid in het bijzonder voor wil inzetten, zijn de zogenoemde third places. De Britse socioloog Ray Oldenburg beschreef ooit hoe ons leven zich afspeelt op drie plekken: thuis, werk en de derde plek daartussenin. Juist die derde plek — de voetbalkantine, het buurthuis, de bibliotheek, het café of het park — is van enorme waarde. Het zijn plekken waar mensen elkaar vrijwillig ontmoeten, waar verbinding ontstaat en gemeenschappen groeien.

Ik geloof dat Rabobank een belangrijke rol kan spelen in het beschermen van juist die plekken. Omdat een leefbare regio uiteindelijk niet alleen draait om stenen of cijfers, maar vooral om plekken waar mensen elkaar blijven vinden.

In een wereld die steeds sneller beweegt en waarin individualisme vaak de boventoon voert, blijft Rabobank voor mij een bijzondere uitzondering. Een coöperatie die niet alleen zorgt voor goede dienstverlening, maar ook actief investeert in een sterkere en mooiere leefomgeving.

Daar mogen we best een beetje zuinig op zijn.