Even voorstellen: Roel Winters, ledenraadslid

Ik ben 46 jaar en getrouwd met Karin. Onze zonen van negentien en zeventien wonen nog gezellig thuis in Nijeveen. We zijn een druk gezin met allerlei hobby’s. Mijn grootste enthousiasme zit in het bierbrouwen. Dat begon tijdens een vrijgezellenmiddag waar we een cursus volgden. Aanvankelijk deed ik er niets mee: iets in mijn eentje doen voelt voor mij niet als een hobby. Het veranderde toen ik er met mijn buurman over sprak. Hij werd enthousiast en tien jaar later brouwen we nog steeds samen. Bier maken is experimenteren met ingrediënten, temperaturen en techniek. Minstens zo mooi vind ik het om anderen te laten proeven wat je zelf hebt bedacht. Verkopen in winkels? Nee, met commercie heb ik niets. Een hobby moet niet op werk gaan lijken!

Mijn wieg stond in Havelte. Na de middelbare school verruilde ik Drenthe voor de Waddeneilanden en ging ik naar de zeevaartschool op Terschelling. Waarom? Ik wilde het avontuur! En dat is zeker gelukt. Op baggerschepen en gasproductieplatforms zag ik een groot deel van de wereld en ontmoette ik bijzondere mensen. Zo zat ik ooit opgescheept met een volle neef van meneer Kalasjnikov. Je weet wel, van het geweer.

Tegenwoordig werk ik bij de regionale netbeheerder. Mijn werk speelt zich nu dichter bij huis af, maar als radiozendamateur sta ik nog altijd in verbinding met de wereld. Op het dak van mijn garage staat een flinke antenne waarmee ik contact leg met radioamateurs, soms honderden kilometers verderop. Zo kunnen we via radio berichten zenden. Die techniek leerde ik op de zeevaartschool.

Deze hobby kan in de toekomst goed van pas komen. De overheid ziet steeds meer mogelijkheden voor radioamateurs om in noodsituaties te communiceren. Mocht het zover komen, dan kan ik naar het dorpshuis gaan en mensen van daaruit op de hoogte houden. In Drenthe en Overijssel wordt al gewerkt aan een netwerk van radioamateurs. Ik zie ons als een soort reddingsbrigade in wording.

Een vriend tipte me over de ledenraad en dat bleek een schot in de roos. Ik vind het mooi dat de ledenraad tegenwoordig zo proactief is. Het gaat erom landelijke thema’s lokaal invulling te geven. Ik denk dat ik zelf ook iets kan bijdragen, bijvoorbeeld met mijn kennis van de energietransitie. Tegelijkertijd merk ik dat er vanuit het hoofdkantoor in Utrecht nog altijd goed naar ons wordt geluisterd. Onlangs stelde ik bijvoorbeeld een vraag over de cyberveiligheid. Die werd zorgvuldig opgepakt en snel beantwoord. Ik vind het mooi dat daar zo serieus mee wordt omgegaan. Maar ik krijg er minstens zoveel voor terug. Ik ontmoet interessante mensen, heb gezellige avonden en kan daadwerkelijk iets betekenen voor mijn eigen regio.

Binnen de ledenraad houd ik goed in de gaten wat er speelt. Als ik ergens raakvlakken zie, probeer ik daar iets mee te doen. Een mooi voorbeeld is het energiecafé. Vanuit mijn technische achtergrond volgde ik de energietransitie al op de voet. Ook was ik betrokken bij de Energiecoöperatie Nijeveen, die informatieve avonden wilde organiseren. Rabobank had een vergelijkbaar idee. Ik bracht de twee initiatieven bij elkaar.

De energiecoöperatie bleef verantwoordelijk voor de organisatie. Rabobank stelde budget beschikbaar voor interessante gastsprekers en besteedde aandacht aan de avonden via de nieuwsbrief. Het resultaat mocht er zijn: honderd bezoekers bij de eerste gezamenlijke editie. Die avonden hebben me iets geleerd. In de technische wereld leefde lang het idee dat energie-innovaties technisch wel mogelijk waren, maar dat vooral het veranderen van menselijk gedrag lastig zou worden. Dit thema leeft echt: bij het energiecafé zie ik juist dat mensen graag willen leren.

Als ik de leden één boodschap mag meegeven, is het deze: laten we wat flexibeler worden. Soms lijkt het alsof we nauwelijks nog tegen een stootje kunnen. Een supermarkt die door een cyberaanval tijdelijk niet alle producten op voorraad heeft, is daar een voorbeeld van. Een buurman van mij, die daar werkt, werd er zelfs om uitgescholden. Daar schrik ik van.

Ik denk dat bedrijven te veel zijn ingericht op efficiëntie. Vanaf nu moeten ze meer buffers inbouwen. Maar ook wijzelf moeten flexibeler worden. We hoeven niet boos te worden omdat onze favoriete pindakaas een keer niet beschikbaar is of omdat we die week geen Air Miles kunnen sparen. We hebben het hier zo goed. We mogen ons best wat vaker afvragen waar we ons eigenlijk druk om maken. Met een flexibele geest en samenwerking komen we een heel eind.

Krijgt energie van: een goed gesprek, het liefst over de meest technische zaken.
Favoriete plek in Meppel-Staphorst-Steenwijkerland: thuis, bij de brouwketel.
Spreek me gerust aan over: noodcommunicatie, energie of lekker bier!
Boodschap aan leden: wees flexibel, blijf nieuwsgierig en zoek elkaar op. Samen kom je verder dan alleen.