Delftse roeivereniging verwarmt clubgebouw straks met warmte uit kanaal

Midden in de binnenstad van Delft, tussen stroken groen en water, staat de karakteristieke, zestiende-eeuwse Sint-Huybrechtstoren. Sinds 1914 biedt die onderdak aan roeivereniging De Delftsche Sport. Destijds bouwde meestervervalser Han van Meegeren er een botenloods tegenaan in middeleeuwse stijl. Zo ontstond er een bijzondere combinatie van historische en modernere bouwdelen. En dié mix leverde het gebouw uiteindelijk de status van rijksmonument op. ‘Daar zijn we trots op’, zegt Laurens van Campen, penningmeester van De Delftsche Sport. ‘Mijn favoriete plekje is de toren zelf. Vanaf daar is het uitzicht over het water prachtig.’

Inmiddels maken ruim 460 leden met plezier gebruik van het rijksmonument. Ongeveer de helft van hen zet zich in als vrijwilliger. Van onderhoud aan het pand tot evenementen en commissiewerk: veel activiteiten draaien op de inzet van leden. Ook biedt de vereniging ruimte aan het initiatief G-Roeien, waarbij mensen met een verstandelijke beperking onder begeleiding kunnen deelnemen aan de roeisport.

Toen afgelopen herfst de cv-ketel het begaf, ontstond de vraag of een nieuwe gasketel nog wel de beste keuze was. ‘Als een roeivereniging zijn we veel op en rond het water te vinden. Dan vind ik dat je ook een verantwoordelijkheid hebt om zorgvuldig met je omgeving om te gaan’, zegt Laurens. ‘Een nieuwe cv-ketel voelde daarom niet meer als een toekomstbestendige oplossing.’

De vereniging wilde graag een warmtepomp, maar een deel van het apparaat zou dan zichtbaar aan het pand bevestigd worden. ‘Dat vonden we afbreuk doen aan het historische gebouw’, zegt Laurens. Tijdens een bijeenkomst over verduurzaming van de Sportraad van Delft kwam de vereniging in aanraking met aquathermie: warmte winnen uit oppervlaktewater. Omdat het clubgebouw direct aan het Rijn-Schiekanaal ligt, bleek dit een kansrijke oplossing.

Een warmtewisselaar in het kanaal onttrekt warmte aan het water. Deze warmte gaat dan via leidingen naar een warmtepomp in het gebouw, die de energie benut zodra er vraag is naar verwarming of warm douchewater. Van buitenaf is vrijwel niets van het systeem te zien of te merken.

Onder de leden is veel draagvlak voor het plan. ‘Velen zeggen straks lekkerder te kunnen douchen als er geen gasketel meer voor nodig is’, zegt Laurens. Volgens hem past de investering goed bij de vereniging. ‘We willen niet alleen nu, maar ook over twintig jaar nog prettig gebruik kunnen maken van ons gebouw. Dan moet je soms durven investeren in duurzamere oplossingen.’

De totale investering bedraagt ongeveer 60.000 euro. De vereniging financiert het project met eigen middelen, subsidies en bijdragen van verschillende partijen, waaronder die van het Rabo Impactfonds. ‘We hadden al subsidies aangevraagd, maar we kwamen nog budget tekort’, vertelt Laurens. ‘Via internet kwam ik het Rabo Impactfonds tegen. Ik deed direct een aanvraag en binnen een aantal weken was die al goedgekeurd. De bijdrage heeft uiteindelijk geholpen om het plan daadwerkelijk uit te voeren.’

Als coöperatieve bank investeert Rabobank een deel van de winst in maatschappelijke en/of innovatieve projecten van verenigingen, stichtingen en organisaties uit de omgeving. Bij voorkeur projecten die grote maatschappelijke impact hebben en aansluiten bij de Energietransitie, de Voedseltransitie of Financieel Gezond Leven.

Meer informatie over het Rabo Impactfonds of een aanvraag indienen? Kijk dan op www.rabo.nl/lh/impactfonds.