Global Avocado Update 2026: groeiend aanbod gaat gepaard met meer onzekerheid

Het exportvolume van avocado’s is wereldwijd in vijftien jaar meer dan verviervoudigd: van circa 0,73 miljoen ton in 2010 naar een verwachte 3,8 miljoen ton in 2029 (figuur 1). Mexico en Peru blijven de voornaamste exportlanden, maar Colombia, Kenia, Spanje, Zuid-Afrika, Marokko en andere herkomstlanden winnen aan belang. Deze verbreding van het aanbod maakt de markt robuuster, maar zorgt ook voor meer concurrentie tussen brongebieden en voor druk op prijzen wanneer meerdere landen tegelijk op de Europese markt actief zijn.

Voor Europa blijft de groeitrend duidelijk. De EU-27 is na de Verenigde Staten de grootste importmarkt voor avocado’s. Sinds 2010 zijn de Europese importen bijna vervijfvoudigd. De beschikbaarheid van avocado’s in de EU kwam in 2025 uit op ongeveer 2,24 kilo per hoofd van de bevolking, grofweg de helft van het Amerikaanse niveau (figuur 2). Dit wijst op verdere groeiruimte, zeker in grote consumentenmarkten zoals Duitsland en Italië. Een jaarlijkse extra consumptie van een halve avocado per persoon (ongeveer 100 gram) kan volgens berekeningen de EU-vraag tegen 2035 doen groeien naar circa 1,47 miljoen ton. Voor Nederlandse handelaren ligt hier een duidelijke kans, maar alleen als die groei beter over het jaar wordt verdeeld.

Seizoensconcentratie is een knelpunt in de Europese markt. De EU ontvangt veel avocado’s in de zomermaanden, vooral door de piek uit Peru. In juli 2025 bedroeg de import door de EU meer dan 110.000 ton, oftewel ruim 6,5 miljoen dozen van vier kilo per week. In de winter lag de import rond de 4,4 miljoen dozen per week. Deze onbalans zorgt in de zomer voor druk op de prijzen. Na afloop van de Peruaanse piek herstellen prijzen vaak snel, wat laat zien dat de onderliggende vraag sterk is. Voor importeurs wordt timing en gerichte promotie daarmee minstens zo belangrijk als volume.

Zuid-Amerika blijft de belangrijkste groeimotor voor avocado’s in Europa. In 2025 passeerde de regio voor het eerst de grens van 1 miljoen ton avocado-export. Peru, Colombia en een herstellend Chili leidden deze groei. Peru blijft op koers om richting 2030 mogelijk boven 1 miljoen ton export uit te komen, maar lage prijzen en weersrisico’s kunnen dit groeipad vertragen. Op ruime afstand van Peru blijft Colombia snel groeien en werd de export vanuit daar voor 2025/26 geraamd op ongeveer 190.000 ton, 16% meer dan een seizoen eerder. Chili boekte het hoogste exportvolume in zestien seizoenen, geholpen door herstel na jaren van waterschaarste. Ook Brazilië groeit snel, met een verwachte 40.000 ton in 2026, ongeveer 60% meer dan in 2025.

Tegelijkertijd maakt El Niño het Zuid-Amerikaanse aanbod minder voorspelbaar. In Peru verhogen warmere en nattere omstandigheden het risico op ziektedruk, vruchtval, kwaliteitsproblemen en variatie in vruchtmaat. Colombia kan te maken krijgen met warmere en drogere omstandigheden rond kritieke bloeifases, wat de opbrengsten en sortering kan beïnvloeden. Voor Nederlandse importeurs betekent dit dat zij rekening moeten houden met meer variatie in kwaliteit, maatvoering en beschikbaarheid, zelfs wanneer de totale regionale volumes stijgen.

Afrika ontwikkelt zich intussen van aanvullende bronregio tot strategische pijler voor risicospreiding. Afrikaanse avocado-exporten bereikten in 2025 circa 450.000 ton, 16% meer dan in 2024. Kenia, Marokko en Zuid-Afrika handhaven zich als belangrijke leveranciers, maar nieuwe exportlanden zoals Tanzania en Burundi krijgen meer gewicht (figuur 5). De exportvensters verbreden: traditioneel pieken Afrikaanse zendingen in maart en april, maar sinds 2022 is de activiteit tussen september en februari duidelijk toegenomen, vooral door Marokko, Burundi en andere bronlanden. Dit is relevant voor Nederlandse importeurs die de Europese wintermarkt beter willen bedienen.

Toch is de sector in Afrika kwetsbaar. De regio is sterk afhankelijk van export naar andere continenten en is gevoelig voor logistieke verstoringen. Problemen rond de Rode Zee en de Straat van Hormuz hebben de kosten en onzekerheid vergroot. Europa is en blijft veruit de belangrijkste afzetmarkt voor Afrikaanse avocado’s, en is goed voor gemiddeld 82% van de exportwaarde in de afgelopen vijf jaar, al is de uitvoer naar India, China en het Midden-Oosten toegenomen.

De geopolitiek voegt een extra laag onzekerheid toe. Conflicten, zoals het recente conflict in het Midden-Oosten leiden veelal tot hogere kosten voor bijvoorbeeld energie, meststoffen, gewasbescherming, verpakking en transport. In Peru lagen de prijzen voor geïmporteerde meststoffen en gewasbeschermingsmiddelen in mei 2026 18% hoger dan in februari. RaboResearch verwacht dat hogere inputkosten de telerskostprijs van avocado’s met circa 4% op jaarbasis zou kunnen verhogen, afhankelijk van het gebruik van kunstmest, gewasbescherming en diesel. Verderop in de keten komen er kosten bij voor transport en verpakkingsmaterialen. Door het recente conflict in het Midden-Oosten is die regio ook als afzetmarkt moeilijker bereikbaar geworden. Hoewel de Golfregio (Bahrein, Koeweit, Oman, Qatar, Saudi Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten) minder dan 1% van de wereldwijde avocado-invoer voor zijn rekening neemt, hebben conflicten als het recente ongewenste marktverstoringen tot gevolg. Tanzania heeft daardoor bijvoorbeeld meer avocado’s naar India geëxporteerd, waardoor het aanbod op deze markt te snel groeide, met prijsdruk als gevolg.

De wereldwijde avocadomarkt groeit door, ook in Europa. Maar bedrijven moeten rekening houden met grotere onvoorspelbaarheid in volumes, kwaliteit, kosten en prijzen. Dat vergt niet alleen investeringen in verdere groei, maar ook in risicomanagement, herkomstspreiding, marktplanning, promotie en ketenflexibiliteit.