Emoties eruit, structuur erin: een kijkje achter de schermen van vermogensbeheer

“Dat is juist níet hoe wij werken. Bij beleggen draait het helemaal niet om voortdurend kopen en verkopen. Integendeel, veel handelen is duur en op de lange termijn vormen die kosten een flinke rem op je rendement.

Ons werk gaat over het zorgvuldig opbouwen van een portefeuille, niet over het najagen van elke marktschommeling.”

“Als je naar de korte termijn kijkt, heeft het moment waarop je in- of uitstapt grote invloed op het rendement op je belegging. De bewegelijkheid van de financiële markten of beleggingen speelt dan een grote rol. Naarmate je beleggingshorizon langer wordt, neemt die impact van de schommelingen op je rendement af ondanks dat de markt misschien net zo bewegelijk blijft.”

“Stel je was begin oktober 2007, vlak voor de Grote Financiële Crisis, begonnen met beleggen in wereldwijde aandelen. Een erg slecht moment om te starten met beleggen, zou je zeggen. Dat klopt als je naar de korte termijn kijkt. Anderhalf jaar later, begin maart 2009, was je belegging bijna gehalveerd. Maar kijk je precies tien jaar later, begin oktober 2017, dan zou je een rendement behaald hebben van meer dan 76%. Dat komt neer op 5,8% per jaar.

Zoom je verder uit en kijk je naar een nog langere periode in deze grafiek, dan zie je dat de daling in de Financiële Crisis, ondanks dat het een van de grootste dalingen uit de geschiedenis was, niet meer was dan een rimpeling.”

“Het gaat erom dat je een lange tijd in de markt kunt zitten, niet om het timen van de markt. Beleggen draait om blijven zitten, schokken opvangen en vasthouden aan een strategie. De dagen met de grootste beursbewegingen – positief én negatief – zijn nauwelijks te voorspellen. Daarom werkt timen meestal averechts: je mist al snel juist de dagen die het rendement maken.”

“Het echte onderscheid zit er in mijn ogen in dat wij de emotie uit het proces halen. Als het spannend wordt, zoals na Trumps ‘Bevrijdingsdag’ of laatst nog na het uitbreken van de oorlog in Iran, is het een kwestie van het hoofd koel houden. In de praktijk is dat gemakkelijker gezegd dan gedaan.”

“Het is niet zo dat ik in mijn eentje aan de knoppen zit. We hebben een duidelijk raamwerk om beslissingen te nemen. We nemen besluiten binnen een breed comité. Verschillende gezichtspunten worden ingebracht om tunnelvisie te vermijden. Dat biedt houvast, vooral bij marktonrust.

Daarnaast beschikken we over tools om realtime door de hele portefeuille heen te kijken. En we hebben specialisten in huis die complexe marktdata analyseren en modellen bouwen om risico’s te signaleren. Essentieel om onbedoelde risico’s in een portefeuille te identificeren en beheersen.”

“Ja, dat speelt een sleutelrol. Niet alleen spreiding tussen aandelen en obligaties, maar ook over regio’s, sectoren, looptijden en typen beleggingen. Een portefeuille is pas écht gespreid als je verschillende bronnen van rendement hebt, die zich op andere momenten anders gedragen. Dat zorgt voor meer stabiliteit, juist in perioden van onrust.”

“Op dit moment bepaalt de VS ruim 60% van de wereldindex en de zeven aandelen van de zogenaamde Magnificent 7 (met onder andere Nvidia, Microsoft en Apple) maar liefst 20%. Deze aandelen hebben een groot deel van het rendement in wereldwijde indices bepaald. Het zou vervelend zijn als je die namen niet in portefeuille had.

Voor een portefeuillebeheerder is dit altijd een balans zoeken: je wilt voldoende meedoen met bedrijven die een belangrijke rol spelen in de markt, maar niet té afhankelijk worden van een klein groepje namen.”

“We sturen bij om het risico van de portefeuille in balans te houden. Als aandelen sterker stijgen dan obligaties, wordt de portefeuille automatisch risicovoller. Dan verkopen we een deel van de aandelen en kopen we obligaties bij. ‘Herbalanceren’ noemen we dat. Het voordeel is op lange termijn dat je zaken verkoopt als ze het relatief goed doen en bijkoopt als ze het wat slechter hebben gedaan. Maar het belangrijkste is dat je je risicoprofiel intact houdt.

Daarnaast sturen we bij als onze visie op een bepaalde markt verandert. Bijvoorbeeld als we ergens kansen zien of we vinden dat we niet meer voldoende beloond worden voor bepaalde risico’s.”

“Kijk vooral of je portefeuille nog past bij wat je wilt bereiken en bij het risico dat je wilt nemen. Laat je niet gek maken door kortetermijnbewegingen en de emoties die met die bewegingen gepaard kunnen gaan. Focus je op de lange termijn en zorg dat je portefeuille voldoende gespreid is.

Vergelijk je portefeuille ook niet met standaard indices zoals de AEX. Die kennen vaak een heel ander risico. En ga er vooral niet vanuit dat je iets moet veranderen omdat de portefeuille van je buurman het een of twee jaar beter heeft gedaan. Als je achteraf kijkt naar de portefeuilles die het best gepresteerd hebben op lange termijn, zul je zien dat deze tussentijds ook periodes hebben gekend waarin ze het minder deden dan anderen.”