Fed houdt rente gelijk, maar markt blijft zoekende

Het rentebesluit van de Federal Reserve leek een non-event, maar zorgde toch voor flink wat marktbeweging. De markten hielden voorzichtig rekening met een verrassing na de vorige persconferentie van de nieuwbakken voorzitter Warsh, dus er was vooral opluchting dat de Amerikaanse centrale bank het rentetarief onveranderd liet op 3,75%. Aandelenbeurzen gingen omhoog. De verwachting voor nieuwe renteverhogingen schoof wat verder naar achteren in de tijd. De 2-jaarsrente daalde in eerste instantie met 12 basispunten, maar daarvan is inmiddels nog maar 3 basispunten over.

Het was de persconferentie na het besluit die voor verwarring zorgde en voor een stijging van de lange rente. Dit had ook zijn weerslag op de aandelenbeurs.

De verwarring heeft alles te maken met het giftige politieke klimaat in de VS. De nieuwe voorzitter van de Fed probeert president Trump te paaien door de Fed de schuld op zich te laten nemen voor de hoge inflatie en te zeggen dat hij het nu gaat oplossen. Eerder was Trump immers een groot voorstander van het fors verlagen van de rente en probeerde hij zeggenschap te krijgen over het beleid en de samenstelling van de Fed.

Dat Warsh er nu in slaagt om Trump van die voornemens af te brengen, is positief en zou de onrust over het monetair beleid in de VS moeten beteugelen. Maar hij wurmt zich daarbij in vreemde bochten met teksten over de economie die er voor zorgen dat er veel wenkbrauwen worden opgetrokken.

Dat de lange rente in de VS oploopt, is daarom wel een opvallende beweging. In de afgelopen vijf maanden is de 10-jaarsrente van 4,0% naar 4,7% gestegen. Dat heeft ook invloed op rentes in de rest van de wereld. In deze periode steeg de rente in de EU van 2,7% naar 3,2% en dat is hoofdzakelijk te wijten aan de rentestijging in de VS.

De aanhoudend sterke economie in de VS is de voornaamste verklaring voor de rentestijging. De groeiverwachtingen voor de VS zijn in de loop van het jaar verbeterd door de hoge AI-investeringen. Maar er speelt meer mee, zoals het grote begrotingstekort dat de VS voert van circa 6% van het BBP waardoor de economie sterk wordt gestimuleerd. Ook de grootscheepse investeringen in AI kunnen op lange termijn sterk deflatoire impact hebben, maar leiden vooreerst tot inflatie doordat de chipprijzen oplopen vanwege tekorten in het aanbod.

De rentestijging heeft echter niet te maken met toenemende inflatieverwachtingen: de lange termijn inflatieverwachtingen blijven stabiel op 2,4% en liggen daarmee zelfs 10 basispunten onder het vijfjaarsgemiddelde. Omdat de rente een vol procentpunt hoger is dan het vijfjaarsgemiddelde, krijgt Warsh een beetje wat hij wil. Het remt de economie immers af, denk bijvoorbeeld aan de impact via de hoge hypotheekrente. Het lijkt alsof Warsh dit ook gebruikt als argument om de rente niet te willen verhogen. Zo gaf hij expliciet aan dat er andere opties zijn dan renteverlaging om het doel (een inflatie van 2%) te bereiken.

Daarmee lijkt de kans op een snelle renteverhoging nog steeds beperkt. Maar het gebrek aan richting van de Fed kan er wel voor zorgen dat de markten scherper gaan reageren op economische data. De premie in de lange rente is natuurlijk in een ver verleden wel een stuk hoger geweest dan nu. Maar het is twijfelachtig of de Amerikaanse economie met alle investeringen die er plaatsvinden en met de demografische ontwikkeling, op langere termijn hogere rentes nodig heeft dan het huidige niveau.

Voorlopig blijven we belegd in obligaties met inflatiebescherming omdat het geen onlogisch vervolg zou zijn dat als de lange rente stijgt, dat ook de inflatieverwachtingen toenemen. De aanhoudende tarieven van Trump en de krapte op de arbeidsmarkt kunnen immers gemakkelijk prijsstijgingen veroorzaken.

Goed om te weten. Aan beleggen zijn risico’s verbonden. De waarde van je belegging kan fluctueren. In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Je kunt (een deel van) je inleg verliezen.