Yen-interventie met Amerikaanse steun: minder kansloos, maar geen keerpunt

Japan heeft opnieuw geprobeerd de yen te steunen. Deze keer lijkt de actie kansrijker dan eerdere pogingen, omdat de Verenigde Staten hebben meegeholpen. Waarschijnlijk wilden de VS vooral voorkomen dat Japan op grote schaal Amerikaanse staatsobligaties verkoopt, waardoor de lange rente in de VS verder kan stijgen. Maar ook voor de Bank of Japan is de zwakke yen een probleem.

De actie leek goed afgestemd tussen Japan en de VS. De Amerikaanse minister van Financiën, Scott Bessent, liet opvallend genoeg doorschemeren dat de VS voor enkele miljarden dollars yen zou kopen. Ook werden banken benaderd voor transacties in euro-yen. Japan hield zich vervolgens strikt aan de afgesproken boodschap. De markt reageerde meteen: de yen steeg van 163,90 per dollar op donderdag naar 156,80 per dollar op de maandag daarna. Dat was het sterkste niveau sinds mei.

Ook de Bank of Japan probeerde de yen te steunen. Na het rentebesluit zei de centrale bank dat de zwakke munt de inflatie aanjaagt en dat een volgende renteverhoging mogelijk eerder komt. De rente staat nu op 1%. Door politieke druk verhoogt de Bank of Japan die maar langzaam. Mogelijk gebeurt dat in oktober, waar eerder december werd genoemd. Maar ook dan blijft de rente laag vergeleken met de inflatie, die onderliggend op 2,7% wordt geschat, en met de economische groei. Daardoor blijft het weinig aantrekkelijk om yen aan te houden.

Een zwakke yen heeft ook voordelen. Japanse exportbedrijven worden goedkoper en concurrerender op de wereldmarkt. Dat helpt een economie die sterk leunt op export en profiteert van groei in andere landen. De productie staat op het hoogste niveau in twaalf jaar en de inkoopmanagersindex wijst op duidelijke groei in de industrie.

Japan worstelt nog steeds met de overgang van deflatie naar inflatie. Na tientallen jaren van dalende of nauwelijks stijgende prijzen voelt de huidige inflatie voor veel Japanners ongemakkelijk. Kiezers steunden Takaichi mede vanwege haar belofte om consumenten te beschermen tegen prijsstijgingen. Ook beleidsmakers, zoals bij de Bank of Japan, blijven voorzichtig. Tegelijk wil de overheid blijven investeren en koopkrachtsteun geven. Daardoor blijft de staatsschuld zeer hoog. Nu gaat ongeveer 8% van de begroting naar rentelasten, maar volgens Barclays kan dat oplopen naar 20% in 2029 en 29% in 2035. Dat maakt begrotingsdiscipline belangrijker, zeker nu de regering een meerderheid in het parlement heeft.

Doordat beleid wordt uitgesteld, komt de omslag in de economie nog niet goed van de grond. In theorie zou Japan meer kunnen groeien op basis van binnenlandse bestedingen. Japanners zijn relatief welvarend. De economie zou sterker worden als spaargeld meer wordt gebruikt voor consumptie, investeringen en beleggingen in eigen land, in plaats van dat het wordt opgepot of naar het buitenland stroomt.

Japanse beleggers hebben de afgelopen jaren veel verdiend op buitenlandse beleggingen. Het is daarom goed denkbaar dat zij winst nemen en geld terughalen. Als Japan daarbij Amerikaanse staatsobligaties verkoopt, kan dat de rente in de VS verder omhoog duwen. Die rente staat al onder druk door het grote Amerikaanse begrotingstekort en door hoge financieringsbehoeften van grote technologiebedrijven voor AI-investeringen. De Amerikaanse steun aan de yen lijkt daarom vooral bedoeld om zo’n forse verkoopgolf te beperken. Toch kan die nog steeds komen. Daarvoor is wel nodig dat Japanse beleggers weer meer vertrouwen krijgen in hun eigen economie. Voorlopig probeert Japan vooral buitenlandse beleggers aan te trekken. Zij zien een goedkope munt, of krijgen een aantrekkelijke vergoeding als zij het yenrisico afdekken.

Per saldo is er te weinig veranderd om te concluderen dat de yen duurzaam onder 160 per dollar blijft. In onze portefeuilles mijden we Japan niet, omdat we kansen zien bij Japanse bedrijven. Tegelijk blijven de zorgen over het monetaire beleid en de begroting groot. In aandelenportefeuilles dekken we de ondergewaardeerde yen niet af. In obligatieportefeuilles doen we dat wel: de vergoeding voor het afdekken is aantrekkelijk en een open yenpositie zou te veel risico toevoegen.

Goed om te weten. Aan beleggen zijn risico’s verbonden. De waarde van je belegging kan fluctueren. In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Je kunt (een deel van) je inleg verliezen.