“Zet het vizier naar de toekomst en zoek de verbinding”

Hoe zorgen we er samen met zorgaanbieders voor dat de zorg nu, maar ook over een aantal jaren goed georganiseerd en beschikbaar blijft voor iedereen? Voor Menzis is dat het uitgangspunt om onze rol als zorgverzekeraar waar te maken, stelt bestuursvoorzitter Ruben Wenselaar.

Breder meerjarenperspectief

“Nog steeds voeren we jaarlijks discussie met instellingen, een-op-een, over het contract voor het jaar daarna. Terwijl er nu wel noodzaak en urgentie is om veel verder te kijken: zorgaanbieders worden geconfronteerd met krimp of met verschuivingen van zorg naar de eerste lijn en naar de thuissituatie, bijvoorbeeld met behulp van eHealth. Belangrijk is het dus om vanuit een breder meerjarenperspectief naar een zorginstelling te kijken, dat geeft meer mogelijkheden om te beoordelen of het om investering of desinvestering vraagt. Een afspraak over meerdere jaren creëert rust waardoor je een transitie op een goede manier voor elkaar kunt krijgen. Daarnaast willen we in de contracten meer verbinding tussen ziekenhuizen en de eerste lijn maken, want de zorg zal verschuiven. Wat nu nog in een ziekenhuis gebeurt, gaat straks misschien naar de eerste lijn of met behulp van allerlei technologische middelen naar thuis. Wil je die verandering voor elkaar krijgen, dan vraagt dat om investeringen en desinvesteringen, maar ook om veel samenwerking. En dus een ander perspectief van tijd.”

Mandaat

Het is niet eenvoudig om de samenwerking tussen de eerste en tweede lijn in contracten vast te leggen. “Als een ziekenhuis op termijn bepaalde verrichtingen door de eerste lijn wil laten doen, dan verschuift het mandaat ook. Bij wie ligt de beslismacht? Geef je die verantwoordelijkheid dan ook daadwerkelijk uit handen? Hoe pakt die ander het dan op? Daar moet je goede afspraken over maken, anders verandert er niets.” In de regio’s ziet Wenselaar dat ziekenhuizen en eerstelijnsorganisaties die met elkaar verbonden zijn steeds meer met elkaar samenwerken. “Bij een aantal samenwerkingsverbanden die gericht zijn op verandering van die zorgorganisaties zijn we in de eindfase van het afsluiten van een meerjarencontract. Daar waar een zorgaanbieder een belangrijke omvang van Menzis-cliënten heeft, gaan we die lijn voortzetten. Maar we willen dan wel echt de verbinding tussen eerste en tweede lijn zien.”

Comfort en ruimte

Goed voorbeeld is de Ommelander Ziekenhuisgroep in Noordoost-Groningen waar de bestaande ziekenhuizen in Winschoten en Delfzijl zijn gesloten en er een nieuw ziekenhuis in Scheemda komt. “De mensen die eerst om de hoek van het ziekenhuis woonden, moeten nu opeens ver reizen. Dat heeft ertoe geleid dat het nieuwe ziekenhuis de samenwerking met de eerste lijn heeft versterkt. Waar de oude ziekenhuizen gevestigd waren, komen nu eerstelijnscentra met een aantal extra functies zoals diagnostiek en een basisspoedeisende hulp. Om comfort te geven aan de financiers hebben we met de Ommelander Groep een tienjarencontract afgesloten. Dat geeft ook ruimte aan het ziekenhuis om een nieuw bestaan op te bouwen én na te denken hoe ze door samenwerking met andere zorgaanbieders de zorg voor de andere kernen organiseert. In zo’n sterk vergrijsd gebied waar de afstanden groot zijn en mensen veel chronische aandoeningen hebben, is ook urgentie om dat goed te regelen.”

Driehoeksverhouding

Wenselaar begrijpt dat Rabobank in deze tijd van transitie en krimp een meerjarencontract als een standaard financieringvoorwaarde ziet. “Maar daar moet wel iets tegenover staan, vind ik. Als wij met een instelling een meerjarencontract maken, moet dat ook terugkomen in een financieringsarrangement met lagere rentes en opslagen. Het blijft toch premiegeld van de burger dat niet naar de zorg gaat. Banken, zorgverzekeraars en zorginstellingen hebben een soort driehoeksverhouding met elkaar, met respect voor ieders rol, maar met een enorm gemeenschappelijk belang. De zorgaanbieder is in the lead, die runt zijn bedrijf, het bestuur en de medische staf zullen een gezamenlijke visie moeten hebben over de ontwikkeling van het eigen huis en de samenwerking met ketenpartners in de regio. Wij als zorgverzekeraar kijken of we op basis van dat plan in staat zijn om een meerjarencontract te maken en de bank bekijkt vervolgens of ze daardoor in staat is voor meerdere jaren financiële rust te geven.”

Durven loslaten

“Of je nu zorgverzekeraar bent, bestuurder van grote instelling of een professional, allemaal werken we in een maatschappelijke context en zijn we aanspreekbaar op goede, betaalbare en toegankelijke zorg,” besluit Wenselaar. “Ons gemeenschappelijk belang is dat de zorg over vijftien jaar nog zo goed is. Dat belang mag best prominenter naar voren komen in de discussies die we met elkaar hebben. Iedereen voelt aan dat de zorg de komende jaren gaat veranderen in de manier waarop we het organiseren. Durven loslaten hoort daarbij, anders krijgen we die verandering niet. Daar mogen we elkaar best wat meer op aanspreken en meer naar handelen. Daarmee krijg je een goede voedingsbodem om meerjarenafspraken te maken. Als ik nu met bestuurders praat, zie ik nog hele wisselende beelden.”

Reageer op Linkedin

Contact

Rabobank