Daan maakte van € 20.000 startkapitaal een barbershop met twee vestigingen

‘Vroeger knipte ik al mijn vrienden op de zolder bij mijn moeder thuis. Blijkbaar was ik er best goed in. Toch dacht ik er niet aan om er mijn werk van te maken. Het kappersvak had toen nog veel meer het imago dat het vooral voor vrouwen was. Tot ik zo’n tien jaar geleden de barbertrend zag opkomen. Ineens zag ik een heel andere kant van het vak en dacht ik: dit moet ik wél gaan doen. Dat is de beste keuze die ik ooit heb gemaakt.’

‘Dat was ruim 3,5 jaar geleden. Ik had inmiddels een aantal jaar ervaring opgedaan als freelance barbier en merkte dat een barbershop voor mij om veel meer draait dan alleen knippen. Mannen komen ook voor de beleving. Goede koffie, chille muziek, een momentje van rust en vooral het contact. In zo’n stoel wordt echt alles besproken: van je zwangere vrouw tot het festival waar je afgelopen weekend stond.’

‘Ongeveer € 20.000. Ik had zelf € 15.000 gespaard en kon nog € 5.000 van mijn moeder lenen. Het pand werd casco opgeleverd, dus alles moest nog gebeuren voordat ik een klant kon ontvangen. Daarom zocht ik heel precies uit waar ik de beste deals kon vinden. Wat kost een betaalbare vloer? Welke verf gebruik ik? Wat kosten alle spullen? Avond na avond zat ik met spreadsheets tot ik het perfecte plaatje dacht te hebben.’

‘Voor het grootste gedeelte wel. Ik was zo’n € 10.000 kwijt aan het interieur. De vloer kostte € 2.000, de meubels ook zoiets. En de rest ging naar materialen en barberstoelen. Vooral die stoelen zijn duur! Die kosten makkelijk € 1.000 per stuk. Ik begon er met twee en al snel kwam er een derde bij.’

‘Daarnaast betaalde ik ongeveer € 1.200 huur per maand. Alleen ontbrak er ondanks al die zorgvuldig ingevulde Excels iets in mijn perfecte plaatje: de borg. Ik moest drie maanden huur vooruitbetalen, ineens € 3.600. Gelukkig werkte ik toen nog ergens anders, dus kreeg ik het net rond.’

‘Veel sneller dan gedacht. Ik verwachtte de eerste twee jaar lekker alleen te werken, maar na drie maanden was er al ruimte voor iemand naast me. Alleen durfde ik het risico van een vast salaris nog niet aan. Daarom begon ik met stoelverhuur. Valentijn werkte vanuit mijn zaak en we verdeelden zijn omzet 50/50.’

‘Na ongeveer een jaar dacht ik: ik wil hem eigenlijk helemaal niet kwijt. Tegelijkertijd kon ik de groei van het bedrijf zelf niet meer bijhouden. Toen werd hij mijn compagnon. Vanaf dat moment is het bedrijf echt hard gaan groeien. We hebben nu vijftien mensen in dienst, verdeeld over Leiden en Haarlem.’

‘In al die jaren knippen had ik al een klantenbestand, dat hielp. Daarnaast heb ik vanaf het begin geïnvesteerd in marketing. Een vriend van mij heeft een online marketingbureau, dus met hem sloot ik een deal: hij regelt mijn Google Ads, ik knip hem gratis. Voor de advertenties zelf betaalde ik zo’n € 1.000 per maand. Dat was het absoluut waard. Inmiddels geven ook zo’n € 900 per maand uit aan iemand die onze socialmediastrategie bedenkt. Valentijn maakt die content zelf. En de klanten die je in onze video’s ziet? Die krijgen gewoon een gratis knipbeurt.’

‘Eigenlijk meteen al. Ik had berekend dat ik ongeveer € 6.000 omzet per maand nodig had om quitte te spelen. Mijn eerste volledige maand draaide ik € 7.000. Toen Valentijn erbij kwam, gingen we al richting € 10.000. Omgerekend moest ik zo’n negen klanten per dag knippen om uit de kosten te komen. Op een écht volle dag, als alles perfect op elkaar aansluit, kun je er zo’n zeventien knippen.’

‘Daarom zijn vaste klanten zo belangrijk. Iemand die iedere twee weken komt, levert ongeveer € 600 per jaar op. Iedere drie weken is dat € 400 en maandelijks zo’n € 350. Een reguliere knipbeurt kost € 37,50, maar wie iedere twee weken komt, betaalt € 25. Zo belonen we klanten die blijven terugkomen.’

‘In het begin niet veel. Ik betaalde mezelf niet iedere maand een vast salaris. Was december een goede maand, dan keek ik wat er nog op de rekening stond en maakte ik misschien € 500 naar mezelf over. In een mindere maand liet ik het geld staan. Sinds Valentijn mijn compagnon is, betalen we onszelf tegelijk met het personeel uit: € 3.000 per maand.’

‘Een buffer bouwden we ondertussen niet op. We hielden wel iets achter de hand, maar stopten vooral veel geld terug in de zaak. Dat werd spannend toen we in 2025 onze vestiging in Haarlem wilden openen. We hadden al extra personeel aangenomen toen bij de bovenburen een waterleiding brak. Het hele pand moest tot op de bakstenen worden gestript. Vier maanden konden we niet open en de schade kostte ons ongeveer € 5.000. Het personeel betaalden we ondertussen gewoon door. Dan merk je ineens hoe fijn een buffer is.’

‘Houd vanaf dag één je kosten bij. Echt alles. Dan weet je wat eruit gaat en kun je beter bepalen of je een investering kunt doen. En ga niet te snel: reken het allemaal goed door. Al kun je natuurlijk altijd iets over het hoofd zien. Een borg bijvoorbeeld, haha. Heb je je geldzaken goed op orde, dan wordt het pas écht leuk. En kun je zomaar € 5.000 plus rente terugbetalen aan je moeder.’