Phi-Yen Phan draaide € 12.000 omzet met vissaus

‘Tijdens corona belde ik mijn ouders regelmatig om te vragen hoe ik bepaalde Vietnamese gerechten moest maken. Ik kwam er toen achter dat ik eigenlijk helemaal niet zo heel goed Vietnamees kon koken. In die keuken speelt vissaus een grote rol. Mijn ouders hebben een eigen recept voor vissausdressing dat al generaties lang in de familie zit. Vrienden en kennissen vroegen steeds of ze een flesje mee naar huis mochten nemen. Mijn vriend zei toen: misschien moeten we hier iets mee. Ik had totaal geen ervaring in de foodwereld, maar dacht vooral: leuk, dit gaan we proberen!’

‘Met een DM, blijkbaar! Ik dacht dat vissaus alleen in Azië werd gemaakt, tot ik ontdekte dat de fabrikant (Pieter op Urk) er ook mee werkte. In oktober 2023 stuurde ik hem via Instagram een bericht. Niet veel later reden mijn vriend en ik naar Urk om kennis te maken. Pieter weet alles over fermentatie, productontwikkeling en de wetenschappelijke kant van het proces. Daarom noem ik hem “de professor”. Zelf houd ik me bezig met alles rondom het merk: van productontwikkeling en verpakkingsontwerp tot marketing, fotografie, social media en de website. Zelf kom ik uit de wereld van vormgeving. Dus, de professor en ik? Een perfecte combinatie.’

‘Dat viel wel mee! De fabrikant beschikte al over voorraad, dus voor de eerste batch hoefden we niet meteen zelf vis in te kopen. Dat scheelde enorm, want we konden direct aan de slag om van die basis mijn familierecept te maken. Ook de branding was vriendelijk voor m’n portemonnee. De website, labels, social media en andere vormgeving, maak ik allemaal zelf. Dat kostte me dus geen cent, alleen veel uren.’

‘De kosten zaten vooral in de productie en de verkoop. Een doos met twintig flessen kost ons ongeveer € 110 om te produceren. Daar zitten onder meer de ingrediënten, productie, flessen, etiketten en verpakking bij in. Daarnaast gaan we veel bij winkels langs om mensen de saus te laten proeven. Voor zo’n proeverij ben ik ongeveer € 100 kwijt aan ingrediënten en materialen. Ook stonden we op een foodbeurs. Met de stand en alles eromheen kostte dat ongeveer € 1.000.’

‘Ja. Voor onze volgende batch willen we zo’n 1000 kilo bijvangstvis uit de Noordzee inkopen. Een duurzame optie, omdat die vis anders wordt weggegooid. Daar zijn we zo’n € 3.000 aan kwijt. De vis wordt dan vermalen en gemengd met minimaal 20 procent zeezout. Daarna begint een gecontroleerde fermentatie van drie tot vier maanden. Vervolgens gaat de vissaus in grote tonnen verder rijpen. In totaal duurt het minimaal een jaar voordat we de saus kunnen filteren, bottelen en verkopen. Dat is best gek. Je stopt dus eigenlijk € 3.000 in een vat en ziet een jaar lang alleen maar dat je geld stilstaat. Maar die tijd is nodig om onze kwaliteit te bereiken. Goede vissaus vraagt om tijd en geduld.’

‘We zetten onze eigen webshop op en benaderden winkels en groothandels. Die lieten we proeven. Een van de eerste winkels was Kookpunt. Daar waren ze meteen enthousiast – het is nu een van onze beste verkooppunten.’

‘Een fles klassieke vissaus van 250 milliliter kost € 12. Onze plantaardige variant kost € 15 en voor de limited edition van schar betaal je € 18. Die laatste is gemaakt van een partij vissaus die al vóór de oprichting van Phans stond te fermenteren. Inmiddels heeft die drie jaar gerijpt en we hebben er maar een beperkte voorraad van. Via winkels en groothandels verkopen we tegen een lagere inkoopprijs, omdat zij natuurlijk ook marge moeten maken. Rechtstreeks via onze webshop houden we per fles dus meer over, maar winkels nemen grotere aantallen af. Het eerste jaar maakten we ongeveer € 12.000 omzet. We waren toen vooral bezig met het product ontwikkelen, klanten vinden en laten zien wat we maken. Inmiddels zitten we daar dit jaar al ruim boven, en het is pas juli!’

‘Haha! € 0. Ik betaal mezelf nog geen salaris uit. Alles wat we verdienen, investeren we in Phans. Het is nu nog een side hustle naast mijn werk als vormgever en illustrator. Uiteindelijk wil ik er wel fulltime aan werken. Wat we wél hebben, is ongeveer € 2.000 buffer. Dat klinkt goed, maar voelt als weinig.’

‘Heel snel, merkten we laatst. We hadden een fout op onze etiketten: de voedingswaarden klopten niet meer. Daardoor moesten we voor € 1.500 nieuwe labels laten maken. Dan zie je bijna je hele buffer in één keer verdwijnen.’

‘Iets anders dat tegenviel: de verzending. Mijn vissaus zit in glazen flessen, die zijn zwaar én kwetsbaar. Tot 10 kilo betalen we € 7,50 verzendkosten en tussen de 10 en 20 kilo wordt dat € 10. Komen ze kapot aan, dan moet je opnieuw verzenden en zijn die kosten voor ons. Daar kom je helaas pas achter als je eenmaal bezig bent.’

‘Praat over je idee. Ik was altijd bang dat anderen het een stom plan zouden vinden. Maar juist door erover te vertellen, kom je in contact met de juiste mensen die je verder helpen. Had ik er niet met passie over verteld, dan hadden we de professor nooit gevonden. En, bonustip: je hoeft niet alles op dag één perfect te hebben uitgedacht. Ik ben nog steeds aan het zoeken naar wat financieel het beste werkt. Welke verkoopkanalen interessant zijn en waar we in willen investeren. Soms moet je gewoon beginnen en gaandeweg ontdekken wat werkt.’